Website RANG online

Website RANG online

Nieuws
© Dongwei Su

Met de nieuwe applicatie RANG kunnen burgers de uniformen van ordehandhavers herkennen. Zo weet je wat diens bevoegdheden én wat je eigen rechten zijn.


Rianne Riemens dinsdag 20 november 2018
Inhoud: 
© Robert-Jan Lechner

Door de toename aan soorten ordehandhavers en bijpassende uniformen wordt het voor de burger steeds lastiger om een handhaver en zijn bevoegdheden te herkennen. Omdat de politie met het programma CATCH gezichtsherkenning inzet om burgers te identificeren, vond SETUP het tijd voor een app die de burger de mogelijkheid geeft om te zien wij hij voor zich heeft. En er is goed nieuws: vanaf vandaag is RANG voor iedereen te gebruiken. 

© Dongwei Su

Terwijl wij als burger steeds meer gescreend en gecategoriseerd worden door de overheid, zijn ordehandhavers voor ons steeds moeilijker te herkennen. Om orde in de chaos te scheppen ontwikkelden we de smartphone app RANG. Spreekt iemand in een onbekend uniform jou aan? Pak dan je smartphone, open de RANG website en maak een foto. De app vertelt je vervolgens met welk type diender je te maken hebt en welke bevoegdheden deze heeft. Met RANG kun je de uniformen van politieagenten, stadswachten, toezichtmedewerkers, private beveiligers en buitengewoon opsporingsambtenaren (BOA's) scannen en zie je direct de taken en bevoegdheden van deze diender. Op deze manier weet je precies wat jouw rechten zijn en herken je door alle BOA’s het bos weer.

RANG toont de bevoegdheden van de verschillende soorten BOA's.

Civil Weapons of Math Retaliation
RANG is ontwikkeld in samenwerking met Marieke Drost en Fako Berkers in het kader van ons jaarprogramma van 2018: Civil Weapons of Math Retaliation. Voor dit programma onderzochten we vormen van automatische besluitvorming door algoritmen die maatschappelijke impact hebben én hoe we de macht van deze moraliserende algoritmen eerlijker verdelen. RANG is één van de vier 'civil weapons' waarmee we de burger macht willen geven. 

Meer weten over RANG en CATCH? Lees het essay van Marieke Drost.